Waar wij liever onze ogen voor sluiten

Over de stille veerkracht van de Almajiri-kinderen in Noord-Nigeria Er zijn verhalen waar we aan voorbijlopen zonder het te merken. Jongens die op blote voeten langs de weg zitten, een kom in hun handen, hun blik gericht op de voorbijrijdende…

De kinderen die de straat op werden gestuurd

n Noord-Nigeria worden heel jonge jongens, soms niet ouder dan 3 of 4 jaar oud, op pad gestuurd om, ver van huis de Koran te bestuderen. Vaak tientallen tot honderden kilometers van huis, werken miljoenen kids aan hun zieleheil, maar niet aan een waardig leven op deze aardkloot. Deze koranscholen geven dagelijks in de vroege ochtend een paar uur les, onder toeziend oog van hun leraar, de Mallam. De rest van de dag zwerven de jongens over straat, bedelend om eten, klusjes, vatbaar voor allerlei vormen van misbruik.

De ouders, vaak straatarm en streng religieus, hebben het beste met hun zonen voor. Door ze naar een Mallam te sturen om de Koran te bestuderen, denken ze hun toekomst in het hiernamaals positief te kunnen beïnvloeden. Als je niks te verliezen hebt en weinig perspectief, is je geloof het enige houvast. De afstand, gebrek aan ouderlijk toezicht, en fixatie op religie leidt er toe dat miljoenen kinderen geen toekomst opbouwen.